Avluda Okunan Şiir Jale’nin Okuduğu Şiir #Avlu Bir Uzun Yol

3



Avluda okunan şiir seyircinin de merak ettiği o şiirin tamamı yazımızın devamında sizlerle. Avlu dizisi şarkılarıyla olduğu kadar şiirleriyle de beğeni almayı başarıyor. 8. bölümüyle 17 Mayıs Perşembe ekranlara gelen Avlu’da Jale’nin okuduğu şiir Avlu’ya çok yakıştı diye söylemekten açıkçası bir izleyici olarak kendimi alamadım.  Necip Fazıl Kısakürek’in Zindandan Mehmed’e Mektup adlı o şiir sizlerle. Avluda Okunan Şiir Avlu… “Zindan iki hece, Mehmed’im lafta!Baba katiliyle baban bir safta!Bir de, geri adam, boynunda yafta…Halimi düşünüp yanma Mehmed’im!Kavuşmak mı? .. Belki…Daha ölmedim! Avlu… Bir uzun yol… Tuğla döşeli,Kırmızı tuğlalar altı köşeliBu yol da tutuktur hapse düşeli…Git ve gel… Yüz adım… Bin yıllık konak. Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!Bir alem ki, gökler boru içinde!Akıl, olmazların zoru içinde.Üstüste sorular soru içinde;Düşün mü, konuş mu, sus mu, unut mu?Buradan insan mı çıkar, tabut mu? Bir idamlık Ali vardı, asıldı;Kaydını düştüler, mühür basıldı.Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı.Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;Bahçeye diktiği üç beş karanfil… Müdür bey dert dinler, bugün ‘maruzat’!Çatık kaş… Hükümet dedikleri zat…Beni Allah tutmuş, kim eder azat?Anlamaz; yazısız, pulsuz, dilekçem…Anlamaz; ruhuma geçti bilekçem! Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil;Sayım var, maltada hizaya dizil!Tek yekun içinde yazıl ve çizil!İnsanlar zindanda birer kemmiyet;Urbalarla kemik, mintanlarla et. Somurtmuş ki bıçak, nara ki tokat;Zift dolu gözlerde karanlık kat kat…Yalnız seccademin yününde şefkat;Beni kimsecikler okşamaz madem;Öp beni alnımdan, sen öp seccadem! Çaycı, getir, ilaç kokulu çaydan!Dakika düşelim, senelik paydan!Zindanda dakika farksızdır aydan.Karıştır çayını zaman erisin;Köpük köpük, duman duman erisin! Peykeler, duvara mıhlı peykeler;Duvarda, başlardan, yağlı lekeler,Gömülmüş duvara, baş başa gölgeler…Duvar, katil duvar, yolumu biçtin!Kanla dolu sünger… Beynimi içtin! Sükut… Kıvrım kıvrım uzaklık uzar;Tek nokta seçemez dünyadan nazar.Yerinde mi acep, ölü ve mezar?Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz?Güneşe göç var da, kalan biz miyiz? Ses demir, su demir ve ekmek demir…İstersen demirde muhali kemirNe gelir ki elden, kader bu, emir…Garip pencerecik, küçük, daracık;Dünyaya kapalı, Allaha açık. Dua, dua, eller karıncalanmış;Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış…Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;İplik ki, incecik, örer boşluğu. Ana rahmi zahir, şu bizim koğuş;Karanlığında nur, yeniden doğuş…Sesler duymaktayım: Davran ve boğuş!Sen bir devsin, yükü ağırdır devin!Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin! ….”   Etiketler: Avlu Şiir, Avluda Okunan Şiir Eklenme Tarihi: 17 Mayıs 2018


Leave A Reply

Your email address will not be published.